archieven.jpg

De Volharding

De Volharding is een in Amsterdam gevestigd ensemble dat zich heeft gespecialiseerd in de uitvoering van hedendaagse muziek voor een unieke bezetting.

De vaste bezetting bestaat uit fluit, 3 saxofoons, 3 trompetten, 3 trombones, hoorn, piano en bas. Zijn naam dankt het aan de compositie ‘De Volharding' van Louis Andriessen, die werd geschreven voor deze ongebruikelijke bezetting. In 1972 bracht de componist in samenwerking met Willem Breuker een aantal musici uit de geïmproviseerde, jazz- en klassieke muziek bijeen om het stuk uit te voeren in Theater Carré. Naar aanleiding van dit rumoerige concert op 12 mei van dat jaar besloot het ensemble bij elkaar te blijven onder de naam De Volharding.

In de beginperiode nam het ensemble politiek stelling tegen een aantal maatschappelijke ontwikkelingen en het toenmalige cultuurbeleid, dat door de musici als elitair werd gezien. Later maakte het orkest zich sterk voor de cultuurspreiding in Nederland. Het speelde op grote en kleine podia door het hele land en verwierf ook bekendheid en navolging buiten de landsgrenzen. Het unieke repertoire van De Volharding, meer dan 300 werken, is vaak moeilijk plaatsbaar in een bepaald genre. Het is speciaal voor het ensemble geschreven of bewerkt. Een groot deel van deze stukken is geschreven door Nederlandse componisten.

Toen in 2008 bekend werd dat het ensemble geen subsidie meer zou gaan ontvangen van het Nederlands Fonds Voor Podiumkunsten+ heeft het besloten de activiteiten vanaf 2009 stop te zetten. Het archief bestrijkt de gehele periode van het bestaan van het ensemble vanaf 1972 tot en met 2008.

De Volharding